ستاد عمره و عتبات دانشگاهیان
از بهشت می نویسم/شماره ۵

۱۳۹۷/۰۲/۱۸ ۱۴:۴۳:۳۵ - بازدید: ۱۴۹

بسم رب الحسین

علی بیکی اعزامی کاروان 94/7/5 خراسان جنوبی

می گویند زن های عرب دلشان که می گیرد، غصه که می افتد به جانشان، راه کج می کنند سوی حرم تو آقا.

می نشینند یک گوشه، چادرشان را روی صورتشان می کشند، هی می گویند "یا عباس أدرکنی، أدرکنی بحق أخیک الحسین"

اصلا حرم تو معروف است به عقده گشایی و باز کردن سفره دل

می گویند شیعیان مدینه کارشان که گیر می کند، روزگار که سخت می گیرد، یک راست می روند پشت دیوارهای بقیع ستون دوم روبروی حرم نبوی، آدرس مزار مادرتان است، می روند و مادرتان را قسم می دهند به شما به شمایی که مشگل گشای دلهایی

می گویند شما کاشف الکرب حسینی آقا... می گویند هر که می رود کربلا غم های دلش حواله می شود به سوی حرم شما، عقده های دلش باز می شود و در آن صحن، دلش آرام می گیرد

یا عباس!

کرب هایم را برایت آورده ام

غصه هایم را آورده ام

نه راهی به مدینه دارم نه به کربلا

مانده ام در این شهر پر التهاب. مانده ام در این خستگی

نذر کرده ام برای دل خسته ام، نذر کرده ام بنشینم گوشه ای و برای دل خسته ام بخوانم: . "یا کاشِفَ الْکَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ اِکْشِفْ کَرْبی بِحَقِ اَخْیکَ الْحُسَیْنِ"

دریاب این دل را...آقاجان

دریاب


ارسال نظر